55e jaargang nr. 11 vorige nummer volgende nummer 1 juni 2002
INHOUD
Kallemooi 2002
Van het Witte Huis
Geheim van Vredenhof
Hanenkraaispektakel
De Europa
Laatste rit
De Herkenning
Kinderkoor
Tennis
Droom
Oude munt
Maak ze dat maar wijs
Buiten het boekje?
 Hartekreet
Mag ik u aandacht
Wilde appels
Theun Visser
Schullefeest
Pensioen
De zee geeft
Waddenvliegers
Plattelansprojekten
Open Bejaardenwerk
Bibliotheek
Voetbal

Kallemooi 2002


Het Pinksterfeest is voorbij.
In het kippenhok van de familie Engelage zullen ze nog lang napraten over het avontuur van de haan.

inhoud


Van het Witte Huis

ONDERHOUD BOMEN

Op 15 juni komt de Fa. Copijn naar Schiermonnikoog om de gemeente te adviseren over het onderhoud van bomen. Deze firma is gespecialiseerd op het gebied van onderhoud en advies over bomen. Mochten er particulieren zijn die graag een advies willen over het onderhoud van hun bomen dan kan men zich in verbinding stellen met de heer B. Prijt, telefoon 0519- 535085. De kosten van een advies zijn wel voor uw eigen rekening.

VACCINATIE MENINGOKOKKEN C

Gisteren is de landelijke campagne vaccinatie meningokokken C van start gegaan. Voor de provincie Fryslân is dit nog niet aan de orde. De oproepen voor de provincie Fryslân zullen pas vanaf 27 mei bij de mensen op de deurmat vallen. Voor algemene vragen over de vaccinatiecampagne kan men terecht bij de gratis landelijk telefoonlijn: 0800 300 80 51 (op werkdagen tussen 09.00 en 21 uur). Website GGD: www.ggdfryslan.nl

DE NIEUWE GEMEENTERAAD EN DE INSPRAAK VAN DE BURGER

Sinds 7 maart, de dag van de verkiezingen is er veel veranderd in en rond de gemeente-raad. De raadssamenstelling is door uw keuze in het stemhokje gewijzigd, maar er veran-derde meer. Een ieder heeft dit kunnen lezen, horen of zien in de media. Zo is er een wij-ziging gekomen in de rolverdeling tussen de gemeenteraad en het college van burge-meester en wethouders. Deze verandering wordt het dualistisch stelsel genoemd. Dit stel-sel is te vergelijken met de verhouding tussen onze regering en de Tweede Kamer. De bedoeling hiervan is om het politieke debat weer levendiger te maken en de burger meer te betrekken bij de plaatselijke politiek.

Objectievere controle
Het college is verantwoordelijk voor de uitvoering en het dagelijks bestuur van de gemeente. De wethouders in het college zijn niet meer lid van de gemeenteraad. De gemeenteraad houdt zich vooral bezig met het bepalen van het beleid in de gemeente en met de controle op het bereiken en daadwerkelijk uitvoeren van dit beleid door het col-lege van B&W. Dit stelsel moet er voor zorgen dat er wat meer afstand ontstaat tussen de wethouder en zijn fractie, waardoor de controle objectiever kan plaatsvinden. De wethou-ders mogen ook niet meestemmen over hun eigen voorstellen in de raad. Door de veran-deringen zijn ook de raadscommissies (Algemene Zaken & Financiën, Wonen & Werken en Welzijn) verdwenen.

Raadsvergaderingen
In het nieuwe stelsel bestaan de raadsvergaderingen uit twee gedeelten, die tevens op twee verschillende dagen gehouden worden. We spreken over de ‘opiniërende’ vergadering, hier worden de meningen gevormd over de verschillende agendapunten. De tweede ver-gadering wordt ‘besluitvormende’ vergadering genoemd, omdat hier de besluiten worden genomen over die onderwerpen die in de ‘opiniërende’ vergadering zijn besproken.

Inspraak van de burger
Een andere belangrijke verandering door dit nieuwe stelsel is, dat de burger over vele zaken zijn eigen mening kan uiten tijdens de vergadering. Hiervoor is het Reglement van Orde aangepast. Zo mag een ieder, die dat wil, na de opening van de vergadering het woord voeren over de onderwerpen, die op de agenda staan. Voorwaarde is echter wel, dat wil men hiervan gebruik maken, dan moet men dit minimaal 24 uur voor het begin van de vergadering bij de griffier van de raad (de heer Van der Zwaag) melden, onder vermelding van het onder-werp waarover men wil spreken. Elke spreker/spreekster krijgt een spreektijd van maxi-maal 5 minuten. Dit recht van spreken geldt niet voor onderwerpen waartegen bezwaar of beroep openstaat, benoemingen van personen en wanneer een klacht kon of kan worden ingediend. De mogelijkheid om na afloop van de vergadering vanaf de tribune vragen te stellen, over onderwerpen die niet op de agenda van de raadsvergadering stonden, blijft gewoon bestaan. En toch verandert hierin ook iets. Door het nieuwe stelsel is het College van B. & W. in principe niet meer vertegenwoor-digd in de vergadering, maar kan op verzoek van de raad aanwezig zijn. Hierdoor kunt u alleen vragen stellen aan de raadsleden, die vervolgens bepalen of zij de vragen doorspe-len aan het College.

Jaarschema raadsvergaderingen 2002
Als data voor de raadsvergaderingen in 2002 worden vastgesteld:

Meer informatie
Voor die belangstellenden die meer over de stelselwijziging en verwachtingen van de ‘Commissie Elzinga’ (de geestelijke vader van dit alles) willen weten is er desgewenst meer informatie op het gemeentehuis beschikbaar.
Voor de internetters zijn de volgende links mogelijk interessant:

inhoud

HET GEHEIM VAN VREDENHOF

Naar aanleiding van de heruitgave van het boek "Het geheim van Vredenhof" heeft de Tros besloten de serie komende zomer twee keer opnieuw uit te zenden. In deze 5-delige serie kunt u genieten van de avonturen van Jelle en Heleen Faber, die het met hulp van eilander helden opnemen tegen de schurken Hans Smit en agent Knoop.
"Het geheim van Vredenhof" zal worden uitgezonden in het programma Z@ppelin op 17+18+19+20+21 JUNI en op 15+16+19+20+21 AUGUSTUS. Aanvangstijd 11:20. Mis het niet!

Peter Arnold Kolstein

inhoud

GROOTS HANENKRAAISPEKTAKEL IN GRIBUS RARITEITENKABINET

Op 20 mei (Pinkstermaandag) was het alweer voor de derde keer dat Haaneigenaren, haanliefhebbers en haanhaters elkaar troffen bij het Rariteitenkabinet Gribus aan de Badweg. Was het haankraaien in 2000 nog een onderonsje tussen 6 boerenzonen. Anno 2002 staan de deelnemers met gekruiste zwaarden tegenover elkaar en is er al een hanen-stop daar er anders te weinig kooien zijn voor de deelnemers (de hanen). Alvorens het kraaien om halfdrie begon was de Pinkstercommissie al gearriveerd om de Parade te aanschouwen die vanuit het centrum van het dorp naar Gribus toog. Enkele namen kan ik u niet onthouden……De haan Jantja van Simone Kleinenberg waar Simone in een erg bebloed keukenkostuum voorop ging. Al Bundy was even de serie Star Wars ontvlucht en mocht met Marius Harthoorn op Claudie (Belgisch paard) naar Gribus. Monique Ridder had het haantje Frankje meegenomen en had hem in een winkelwagen-tje van de plaatselijke versmarkt gestopt. Kornelis Bentum was die dag de B.O.B. en kwam met Bob op de heftruck richting de Arena met in z’n voetspoor Görbe van Willem Jilt Visser die in de niet van echt te onderscheiden Kallemooimast naar het kabinet spoed-de.
Menig hart ging sneller kloppen toen men de politieauto met gillende sirenes voor Gribus zag stoppen. Met een serieus gezicht kwam haan De Cock (met c, o, c, k) en Jurjen Abma uit de auto stappen met om zich heen vier bodyguards om hem te bescher-men.
Verder waren de hanen Trammelant, Kukident, Lul (eigenaar heette Jan), Keil, Honne, Japie, Dolf, Pathmos, Kwik, Kwek, Kwak en Kwakje (winnaar van vorig jaar) en Jeanette (van Piet) aanwezig.
Nadat iedereen was gearriveerd nam de Kallemooicommissie plaats achter de Jurytafel en kon de strijd beginnen. Het publiek dat in groten getale was opgekomen heeft zich geen minuut verveeld. Van het begin tot het einde was er genoeg spektakel te beleven.
Hanen die met hun achterwerk kraaiden, hanen die met anabolen waren behandeld, hanen die erachter kwamen dat ze van andere hanen hielden en een haan die toen hij was bevrijd van een roestige spijker uit z’n achterwerk door de President van de Kallemooicommissie pas tot leven kwam en begon te kraaien.
Kortom: Het was een enerverende middag voor zowel eigenaren, liefhebbers en haters. Rest mij nog om de uitslag te geven van zowel de Hanenkraaiwedstrijd als de Parade…

Hanenkraaien

  1. Pathmos, eigenaar Nico Atsma uit Pathmos (74 keer gekraaid)
  2. De Cock, eigenaar Jurjen Abma (51 keer gekraaid)
  3. Kwakje, eigenaar Klaas Jan Visser (41 keer gekraaid)
  4. Dolf, eigenaresses Gemma Bouman en Carla Soepboer (40 keer)
  5. Honne, eigenaar Iemke Schaap (30 keer)
  6. Jeanette, eigenaar Piet Visser (18 keer)

Hanenparade

Langs deze onpersoonlijke weg willen we iedereen bedanken die deze middag tot een leuke happening hebben gemaakt. In het bijzonder natuurlijk de Kallemooicommissie voor de jurering van de wedstrijd…..

N.B. Nu is reeds bekend dat in 2003 op tweede Pinksterdag het Spektakel wederom zal worden gehouden. Aanvang 13.45 uur

Jurrie Noot

inhoud

ZOMAAR EEN FOTO

DE EUROPA

Als aanvulling op het vorige stukje in de Dorpsbode een foto van de Europa uit het boek “Europa Ahoy !”
De Europa zeilklaar op de ree van Frederikstad voor de reis naar Australië.

Het boek ,,Europa Ahoy!” is een reisverslag van de Europa over de jaren 1906-1908. In dit boek komen we ook de naam van Jan Weber tegen.
Nico, A.C. Metzelaar, de schrijver van “Europa Ahoy !”, Weber (v.l.n.r. staand), Dolf, Kleine Hans (v.l.n.r. zittend) met de scheepskatten.

Jan Weber heeft na deze reis op de Zeevaartschool op het eiland gezeten. In 1937 trouwde hij op Schiermonnikoog met Betje Hoekstra.

C. Soepboer Tzn

inhoud

DE LAATSTE RIT OP SCHIERMONNIKOOG

Zondagavond om kwart voor zeven ging de pieper van ambulance 47/49 op Schiermonnikoog. Een A2, iemand gevallen in huis aan de Langestreek. Het was “de piep” waar alle medewerkers van Schiermonnikoog op zaten te wachten, behalve Wiebe Meintema. De hele rit was in scène gezet omdat Wiebe eens tegen een dorpsgenootje had gezegd: “Als ik jou moet vervoeren met een gebroken been, gaat mijn snor eraf”. Het was de laatste dienst van Wiebe op het eiland en dus de laatste kans om “de afspraak” ten uit-voer te brengen. Dankzij de medewerking van de CPA, de huisarts die ter plaatse was en de bemanning van de reddingsboot lukte het om “de patiënt” aan boord van de reddings-boot te brengen en Wiebe had nog steeds niets door. Aan boord van de reddingsboot vroeg de huisarts om de broek los te knippen voor toch een check en ja, toen zag hij een briefje i.p.v. een breuk! Na de rit werd hij meegenomen naar strandpaviljoen “De Marlijn” en daar werd de belofte ten uitvoer gebracht: de snor werd er afgeschoren. Heel sportief van Wiebe! Onder het genot van een drankje kreeg hij enkele cadeaus aangebo-den en werden met (oud) collega’s herinneringen opgehaald. Begonnen als vrijwilliger in dienst van de gemeente Schiermonnikoog, eerst bij de brandweer en toen van de ene op de andere dag overgestapt naar de ambulancedienst, nu negen jaar geleden. Wat later kwa-men de trainingen en scholingen toen de samenwerking / overname door “De Vrij” Leeuwarden en later met de Regionale Ambulance Voorziening (RAV/AZG) Drenthe plaats vond. En nu -na bijna een half jaar op diverse posten in Drenthe te hebben gezeten-op 1 juni als beroepschauffeur van de RAV op de locatie Buitenpost.
Wij op Schiermonnikoog verliezen een fijne collega met een geweldige inzet en felicite-ren Buitenpost met zo’n collega.

De collega’ s van Schiermonnikoog.

P.S. Wiebe heeft een map vol herinneringen aan deze dag gekregen en wij denken dat hij de map graag eens aan de collega’s wil laten zien!

inhoud

ROEIEN MET "DE HERKENNING"

Wat is er specifiek aan een eiland? Precies, het is omringd met water. Of we het nu wil-len of niet, de zee is een zeer belangrijk deel in ons leven. Bepaalde mensen moeten over de zee om familie te bezoeken, aan het werk te gaan of om zich te ontspannen. Dit ontspannen kan natuurlijk ook op zee. Je kan er gaan zeilen, surfen, vissen, zwemmen of roeien.
Aan dat laatste willen wij wat gaan doen. Roeien.
Roeien is een zeer leuke bezigheid om je te ontspannen en om je conditie op peil te hou-den. Het wordt nog leuker als je het in teamverband kunt gaan doen. Een beetje in je een-tje op de Waddenzee roeien is lang zo leuk niet als met enkele anderen. Daarom heeft de stichting “De Herkenning” een roeisloep naar het eiland gehaald. Zoals is uitgelegd in de Dorpsbode van 1 mei j.l. is het de bedoeling dat deze stichting de roeisloep zo vaak mogelijk wil laten varen. Zonder roeiers lukt dat echter niet. Daarom doen wij een oproep aan u. Heeft u zin om te roeien, geef u dan op. Dit geldt voor mannen, vrouwen, junioren of senioren. U mag u individueel opgeven of als een team.
De te vormen (of opgegeven) teams bestaan uit minimaal acht en maximaal twaalf roei-ers. De roeiers zullen worden bijgestaan door instructeurs van de stichting. Deze zullen er voor zorgen dat iedereen de juiste instructies krijgt voor een zo goed mogelijk eindresul-taat.
Hierdoor is roeiervaring niet een vereiste. Het begint als ontspanning maar na verloop van tijd is het de bedoeling dat er uit alle teams een selectie zal worden gemaakt van roeiers waarmee aan wedstrijden deel zal wor-den genomen. Hierbij is te denken aan de legendarische H – T race of de grachtenrace in Amsterdam.
De sloep is zeer waarschijnlijk halverwege juni gebruiksklaar en dan zal er geroeid wor-den. Het opgeven kan in café “it aude Beuthûs”. Iedereen die zich opgeeft krijgt na verloop van tijd persoonlijk bericht van het bestuur over het wie, wat, waar en hoe van het roeien.
Twijfel niet langer en geeft u op. Wij zijn er klaar voor. Met vriendelijke groet,

Het bestuur van “De Herkenning”

inhoud

KINDERKOOR

Beste jongens en meisjes,
Wat betreft het kinderkoor heb ik contact gehad met de muziekschool en Dhr. Wytse Adema is dit jaar bereid om zijn medewerking te verlenen. Ik ben hier erg blij mee. Dit zal de kwaliteit van het koor zeker verhogen.
Het koor kan misschien ook worden begeleid door een klein combo van jeugdige muzi-kanten. Talent genoeg op Schiermonnikoog!
We starten begin oktober en gaan o.a. liedjes leren waarmee we optreden voor de oude-ren in het Dorpshuis, de Volks-Kerstzang en het Kinder-Kerst-Feest. Daarna gaan we fijn door met het zingen van allerhande leuke, gezellige liedjes! Voorwaarde voor medewerking van de muziekschool is, dat er minimaal 12 zangers moe-ten zijn die mee willen zingen.
De prijs die hieraan vast zit is niet hoog en is hopelijk geen bezwaar om mee te doen. Gezien de 30 enthousiaste zangers van vorig jaar denk ik dat het allemaal wel zal lukken. Meld je snel aan!
Dit kan je doen door een briefje met je naam en adres in de brievenbus te doen van Stachouwerstraat 2.
De muziekschool kan dan bij voldoende deelname een half uurtje voor jullie inplannen op de woensdagmiddag.
Groetjes,

Len van Veelen

inhoud

Even een kort bericht: 2 juni a.s. is er weer instuif vanaf 14.00 uur tot 16.30 uur. Het moet wel behoorlijk regenen om het niet door te laten gaan. U bepaalt zelf wanneer u wilt komen, maar vanaf 14.00 uur is het theehuisje open. Het zal de derde keer zijn. Het bestuur voelt er veel voor om het in de maanden juli en augus-tus ook te organiseren. Komen dus, ook de nieuwe mensen die lid geworden zijn. U kunt dan onderling afspreken. De banen worden gerenoveerd vanaf 6 juni. Op 21 juni hopen wij dat de klus geklaard zal zijn. De afdekkende coatinglaag zal er in augustus op aangebracht worden. We hopen op goed weer. Baan 3 blijft bespeelbaar.
Namens het bestuur

Ety Wiersma

inhoud

KOMT DE DROOM NOG UIT OP 6 SEPTEMBER A.S.?

Als je gaat trouwen ben je vaak al een jaar van tevoren druk aan het plannen, hoe laat, door wie, wel of geen receptie, welke gasten, wie gaat er getuigen, hoe gaan we naar het Gemeentehuis, enz, enz.
Hier op Schiermonnikoog is de manier waarop we naar het Gemeentehuis gaan voor de meeste bruidsparen gelijk, nl. lopen. Vele van ons vinden dit al erg bijzonder daar het aan de wal gebruikelijk is je per rijdend voertuig voort te bewegen. Een enkeling echter vindt het toch een extra toevoeging om zich per bijzonder voertuig te laten vervoeren. Zo ging een vriendin van mij ooit per fiets vanaf het Gemeentehuis. Anderen lieten een auto komen of laten zich met brandweerauto door het dorp rijden. De manier waarop mensen deze dag invullen moet iedereen zelf weten zou je denken. Niets is minder waar. Op Schiermonnikoog krijg je nl. als eilander helemaal geen vergunning voor het laten komen van een trouwauto.
Een potentieel eilander bruidspaar gaat op vrijdag 6 september trouwen. Voor hen het moment om 1 keer in hun droomauto te rijden. HELAAS, dit is om voor mij volstrekt onduidelijke redenen niet mogelijk.
Nu vind ik, voordat je kan oordelen, dat je een zaak altijd van twee kanten moet bekijken. Misschien hebben de mensen die daarover gaan wel een goede reden om de vergunning te weigeren.
Wellicht het terugdringen van het aantal trouwauto’s? Nou nee want in de 30 jaren dat ik hier woonachtig ben is er nog nooit een file ontstaan van trouwauto’s. Laten er eens gemiddeld 5 eilander echtparen trouwen in het jaar en 1 op de 25 paren wil gebruik maken van een trouwauto van de wal. Dan hebben we het al gauw over 1 trouw-auto per 5 jaar. Lijkt me dus niet een aannemelijke reden van afwijzing.
Misschien wil men de algehele verkeersbewegingen aanpakken? Dit is inderdaad een probleem dus lijkt me een legitieme reden. Maar is het dan niet logi-scher te beginnen bij het selectiever verlenen van vergunningen aan “bedrijfs” auto’s van het vaste land of het aanpakken van het woon/werkverkeer of het bevorderen van het heb-ben van een auto aan de wal zodat men niet voor het halen van een pakje boter de auto pakt.
Ik moet dus tot de conclusie komen dat het ongelofelijk en vreemd is dat die vergunning voor die trouwauto niet is verleend, temeer omdat de verantwoordelijk wethouder de aan-vraag om een persoonlijk onderhoud, waarbij hij de eventuele nieuwe regels en/of beweegredenen had kunnen uitleggen niet nodig vond.
Wat jammer dat onze Gemeente niet alleen in positieve zin een belangrijke rol heeft in de invulling van de trouwdag van het potentieel bruidspaar.

Cynthia de Jong

P. S. Ik wil het bruidspaar een onvergetelijk dag toewensen en wie weet misschien bedenken ze zich nog op het Gemeentehuis (net als op 9-9-1999 bij een ander eilander bruidspaar).

inhoud

OUDE ZILVEREN MUNT OP BOSPAD

Er lag een stuk zilverpapier op het schelpenpad in het Tweede Dennenbos op Schiermonnikoog, dacht Annie Rickal en als echte eilander ruim je zoiets even op. Groot was haar verbazing toen het een zilveren munt met een diameter van 38 mm bleek te zijn die tussen de verse schelpen had gelegen. Ze heeft hem inmiddels laten taxeren bij Avro’s Kunst en Kitsch. Het is een zilveren Reaal van 8 uit 1791 met een geschatte waarde van € 150. Op de munt staat een afbeelding van koning Karel IV van Spanje en Indië. Op de andere zijde staat het gekroonde wapen van Spanje, waarop tweemaal een kasteel (Castilië), tweemaal een leeuw (Léon), een gra-naatappel (Granada) en het wapen van de koninklijke familie (Bourbon) te zien zijn. Als schildhouders zien we de zogenaamde zuilen van Hercules, die de beide oevers van de Straat van Gibraltar voor-stellen.

Eric Augusteijn

inhoud

Maak ze dat maar wijs

Reactie op "Leg dat nu maar eens uit" van Jieldouw Steensma

Je kan iets positiefs uitleggen of zeer negatief als je er zelf geen weet van hebt. Bij deze willen we graag wat informatie geven aan de burgers, want sommigen lopen met rare ideeën rond over wat er op het boerenbedrijf zich afspeelt.
Dit komt voornamelijk doordat mensen die er geen weet van hebben, hun mening in de wereld verspreiden of uit eigen belang de agrarische wereld zwart willen maken. Het lijkt tegenwoordig nodig te zijn om het agrarische beroep te promoten en voorlichting te geven over wat er zich allemaal afspeelt in deze sector, dit is tot nu toe weinig gedaan.
Hier op het eiland lopen sinds 30 jaar nog ongeveer het zelfde aantal koeien. Dit zullen er tussen de 450 en 500 melkkoeien zijn. De melkproductie is gestegen van ongeveer 6000 kg per koe per jaar naar 8500 kg per koe per jaar.
Dit is gedeeltelijk de oorzaak van verbetering in de fokkerij en van de kennis die er is van wat een koe voor rantsoen moet hebben en de verbeterde leefomstandigheid waar de koe zich in bevindt.
De koeien lopen nu vrij rond in een stal voorzien van ligplaatsen met daarin een zaagsel-bed of rubber matras. De stallen zijn goed geventileerd.
Vroeger stonden de koeien de hele winter vast aan een ketting en konden zich niet bewe-gen. De stallen waren warm en vochtig, helaas is dit nog steeds de meest gangbare manier van vee houden in de Scandinavische landen.
In deze landen lopen ze nog wel zo'n 30 jaar achter met wat hier gebeurt. Gelukkig zien sommige boeren daar dat het ook beter kan en zal het de kant opgaan die sterk op die van ons lijkt.
Het gevarieerde rantsoen dat de koeien hier op het eiland krijgen, wordt berekend naar wat de koeien nodig hebben. Er moet in het najaar kuilonderzoeken gedaan worden, we weten nu precies wat er aan voederwaarde en mineralen aanwezig is. Hiermee kunnen we de samenstelling van het voer bepalen, er moet bijvoorbeeld vol-doende energie, mineralen en structuur in zitten om een goed rantsoen samen te stellen. Het rantsoen bestaat voornamelijk uit gras, maïs, bierbostel en mineralen en dit wordt aangevuld met brok.
Dat hier en daar een magere koe tussen de koppel loopt heb je altijd, er is geen koe gelijk, net als bij de mensen, van mager tot dik. We hebben hier met levend vee te maken, er kan ook wel eens een koe ziek worden. Als alle koeien er zo uit zagen als Jieldouw dat beschrijft, mager, niet glanzend en uiers die niet te dragen zijn, kunnen we meteen wel ophouden met boeren. Dit zijn de koeien die we niet graag op de boerderij hebben en die gelukkig ook niet veel voorkomen. Een koe moet er glanzend en goed gespierd uitzien, stevige ophangbanden in het uier en sterke benen hebben. De mest die geproduceerd wordt door de koeien wordt gebruikt om het land vruchtbaar te houden.
De mest wordt op het land gebracht met een zodebemester, deze brengt de mest 3 tot 5 cm in de zode. Dat er misschien een wormpje geraakt wordt door deze machine is te verwaarlozen, de meeste wormpjes bevinden zich dieper. Van de 5 meter die wordt bereden met deze machine wordt zou er 5% geraakt kunnen worden. Wij waren in het begin tegen deze wet dat de mest in de grond moest, maar zien nu zelf ook de voordelen. We kunnen de mest nu beter benutten zodat er sinds de invoering op kunstmest bespaard kan worden. Er wordt nu in de polder 150000 kg minder kunstmest gestrooid. Het gras wordt niet bevuild met mest, hierdoor nemen de koeien het gras beter op. En er is veel minder stankoverlast.
De mooie groene grasmat die hier in de polder groeit wordt wel bezocht door duizenden ganzen die in ieder geval één snede van de vijf sneden volledig opvreet. En dan de weidevogels die hier ook nog een plaatsje zoeken in de polder, waarvan de jon-gen helaas als voedsel voor de meeuwen, buizerds, haviken, kiekendieven, kauwtjes, kraaien, eksters en dergelijke moeten dienen. En als de weidevogels achteruit gaan in aantal, staan de zogenaamde natuurliefhebbers meteen vooraan, en wordt er meteen gezegd: het ligt aan de boeren. En dan het mestoverschot dat hier helemaal niet is.
Dit zijn termen en spreuken die natuurorganisaties en de overheid graag gebruiken om weer meer regels en wetten te verzinnen om de boeren het leven zuur te maken. Deze natuurorganisaties en de overheid hebben grond nodig om te bouwen en om zoge-naamd natuurgebieden te ontwikkelen waar ze per hectare duizenden euro's subsidies uit Brussel voor krijgen.
Als er vragen zijn, kom dan gerust even langs op één van die bedrijven, dan kun je in de toekomst het beter uitleggen aan je vrienden uit Scandinavië.

Boerenbelang

inhoud

BUITEN HET BOEKJE?

Of er toch nog binnen, oordeel zelf maar. Het gaat om het volgende: De houten plak met de boom in een boom heb ik door de redactie laten fotograferen met de mededeling: "Voor in De Dorpsbode". In de kortste keren stond de foto in het nieuws-blad. Het honorarium was geheel voor de fotograaf. Even later stond mijn beeltenis met plak in de Dockumer. Ook dat zal wel wat euro's opgeleverd hebben. Maar alleeh… Na twee dagen ligt alles bij het oud-papier. Nu komt het: Mijn beeltenis heeft de redacteur aan de VVV gegeven om in de Lytje Pole te zetten. Ik lig nu een paar maanden te grabbel in een reclame-blaadje. Volgens mij is het normaal dat hier toestemming voor gevraagd wordt. Dat is niet gebeurd. Ik belde de redactie en kreeg te horen dat dit niet nodig was. Een sorry kon er ook niet van af. Wel de vraag: Dit was het? Ja, dat was het. Ik voor mij vind het beneden peil. De vraag is nu: Is mijn beoordeling juist of zit ik er naast?

J. van Boven

inhoud

HARTEKREET

Voorjaar betekent nieuw leven, alles komt (weer) uit en vraagt naar "ademen". Ik houd al jaren mijn adem in, als ik de prachtige polders en weilanden bij m'n huis zie: Veel druk gedoe rondom de vogels, nestjes opmaken om nieuw leven te laten geboren worden. Het is gelijk eb-en-vloed, het leven te kunnen geven, helaas ook om te nemen. Eén van mijn eilander vrienden, een ware vogelkenner bij uitstek, nam me mee tijdens de nazorg van onder anderen de kievitsnesten en gruttonesten. Althans, wat er nog van over was. Langs de weg moesten we via onze verrekijkers lijdzaam toezien, hoe een zeemeeuw in gevecht was met een in paniek geraakt gruttostel, die twee eieren in hun nest hadden. Een uitge-maakte zaak. De zeemeeuw, roofvogel die alles vreet wat ie tegen komt zorgt, met de, zoals J. van Boven het typeert in "Dorpsbode no. 9", explosie van kauwtjes, voordat er straks geen weidevogels meer zijn!!! Slechts 7% overleeft het! In een tijd waarin chaos en geweld, agressie en materie/macht toenemen, waar liefde en verbonden-zijn ver te zoeken zijn, is de weerspiegeling in de natuur "van het leven in het nu" een feit geworden: de weidevogels zijn er straks niet meer. Waar bewezen kan worden, door filmopnamen en aandacht en zorg besteed kan worden aan weidevogels die dreigen werkelijk uit te ster-ven: daar wordt niets aan gedaan. Waar blijft dan toch die saamhorigheid: het verbonden zijn met elkaar, het verantwoordelijk voelen, niet alleen voor jezelf, maar ook voor de natuur, waar we deelgenoot van zijn?! Men is inderdaad "druk" met wetenschappelijk bewijsmateriaal. Als dat voor handen ligt wordt dáár geen gehoor aangegeven: Wordt er werkelijk wel eens stil gestaan bij het feit, dat het bevoorrecht zijn te leven op deze aard-kloot en het leven niet bestaat uit alleen maar nemen, maar ook om te delen: 't leven een eerlijke kans te geven, ook in het kleine. Ons Nationaal Park, ons mooie eiland biedt ons aan, in onze levenslessen te stappen! M.a.w.: Meer respect voor het leven in de natuur, daar ook verantwoordelijk voor te zijn en niet het mooie uit te laten roeien, waardoor wij het onze kleinkinderen niet meer kunnen laten zien!! Ooit bij stil gestaan?! Het is de stilte, die ons wakker moet schudden! Bij alle "wetenschappelijk bewijs" houdt geen leven stand. En leven is bewegen, daar gaat het toch om?! Agnés Barnhoorn-Lamp

inhoud

Bedankt
Gaarne wil ik iedereen bedanken voor uw bezoek, kaarten, bloemen, fruitmanden enz. tij-dens mijn verblijf in het ziekenhuis en bij mijn thuiskomst.

Harry de Swart

inhoud

SCHIERMONNIKOOG IS UNIEK, MAAR NU OOK ALS KRAAMKAMER VAN NIEUWE HOLLANDSE APPELSOORTEN

Maandagmorgen 13 mei. Een strakke blauwe lucht belooft vandaag een stralende dag. Het loopt tegen tienen. Een tiental mensen wacht op het plein voor het Bezoekerscentrum. Onder hen is de bijna 80 jarige fruitkundige & veredelaar Tijs Visser uit Wageningen, fruitteler Louis Michielsens uit Rilland Bath en financier & promotor Rob Koning van de Stichting Vermeerderingstuinen Nederland uit Zeewolde. Ze zijn naar het eiland gekomen omdat Visser burgemeester Fennema het eerste exemplaar van zijn geschrift "De wilde appels van Schiermonnikoog" *gaat aanbieden. Gastheer Louis Wiersema gaat de geno-digden voor naar aan een zuidkant gelegen leslokaal waar koffie en appelrondo's klaar staan. Even later komt ook burgemeester Fennema binnen, maar dan zit Visser al op zijn praatstoel en diept herinneringen op uit zijn eilander verleden en verhaalt over zijn ille-gaal eieren rapen, over jachtopziener Johannes de Jong en de keren dat hij een bekeuring kreeg en Zoutkampers die hier kunnen stropen. En na een verwelkoming door Wiersema ontstaat een samenspraak tussen het eerder genoemde trio waarbij Visser de hoofdmoot voor zijn rekening neemt. Visser is in de zomer van 1922 op het eiland geboren. Rond zijn twaalfde verhuist het gezin naar de randstad en vestigt zich in de havenstad Amsterdam. Na de middelbare school kiest hij voor Wageningen, wordt landbouwkundige ingenieur, werkt met name in de thee op het voormalige Ceylon, komt in het begin van de jaren zestig terug, wordt medewerker op het Instituut voor de Veredeling van Tuinbouwgewassen in Wageningen, promoveert op het onderwerp stuifmeel en gaat tenslotte in 1987, op zijn 65e, met pen-sioen. Maar, blijft ook daarna in de ban van appels. Op zijn instituut houdt Visser zich vooral bezig met het zoveel mogelijk ziektevrij maken van bestaande appelsoorten en het door middel van veredeling kweken van nieuwe, sterkere, meer resistente appelsoorten. Zo heeft hij een belangrijk aandeel in het maken van de momenteel zo populaire appel-soort Elstar. Na zijn vertrek van het eiland, is Visser er vele keren terug geweest. Als gedreven voge-laar trekt hij er dan veel op uit en wat hem al gauw opvalt is dat er langs paden heel wat wilde opgeschoten appelboompjes staan. Meteen is zijn interesse gewekt. Hoe die boom-pjes daar zijn opgeschoten, ligt voor de hand. Eilandbewoners en gasten hebben in de loop van vele jaren op hun wandelingen appels gegeten en de klokhuizen links en rechts van het pad weggegooid. Maar, als je bedenkt dat er voor één zaailing – opgeschoten boompje – ongeveer tienduizend pitten nodig zijn, moeten generaties fietsers en wande-laars toch wel heel erg veel klokhuizen gedachteloos weggeworpen hebben. Dat deze boompjes op het eiland er in geslaagd zijn te overleven, maakt hen voor Visser meteen tot unieke exemplaren. Zijn nieuwsgierheid is gewekt en de verbinding met zijn dagelijkse veredelingswerkzaamheden op het instituut gelegd. Dit zouden wel eens zaailingen kun-nen zijn die door hun natuurlijke selectie inmiddels ook erfelijk bestand zijn tegen heel wat appelgebonden ziekten, zoals schurft, en andere ongemakken. Visser wordt al maar meer nieuwsgierig en registreert meteen de aan weerszijden van sommige paden en wegen in bloei staande appelboompjes en komt al gauw boven de honderd. En in 2001 heeft hij al minstens driehonderd zaailingen in kaart gebracht. Op grond van zijn eerste registratie snijdt Visser hout van een aantal geselecteerde zaailingen en ent die op de onderstam in de proefboomgaard van zijn instituut in Elst en later ook in de boomgaard van fruitteler Louis Michielsens in Rilland Bath, op de grens tussen Brabant en Zeeland. Naar schatting duurt het minstens vijftien jaar voordat met enige zekerheid kan worden vastgesteld of we met een nieuwe appelsoort te maken hebben die niet verkoopbaar is. Eén nieuwe, en oorspronkelijk van het eiland afkomstige, appelsoort lijkt het binnenkort te gaan maken. Dat is de Ambro. Visser heeft deze appel genoemd naar zijn grootvader Ambrosius Visser die in 1896 op zee is gebleven. En om de introductie van deze nieuwe appelsoort ook commercieel succesvol te doen zijn, is inmiddels ook een hechte samen-werking tot stand gekomen met de Stichting Vermeerderingstuinen Nederland in Zeewolde, en haar directeur Rob Koning in het bijzonder. De stichting verzorgt de pro-motie van deze nieuwe appelsoort en heeft ook de uitgave van het boekje van Visser mogelijk gemaakt. Ze draagt de financiële risico's en deelt voor de helft in de toekomsti-ge opbrengsten. Naast de Ambro zijn nog zo'n vijf of zes, van het eiland afkomstige, appelboompjes onderweg, die misschien over een aantal jaren ook tot de nieuwe appel-soorten kunnen uitgroeien. En nadat nog meer is gezegd, overhandigt Visser het eerste exemplaar van zijn boekje "De wilde appels van Schiermonnikoog" aan burgemeester Fennema. Deze bedankt hem hiervoor, noemt Visser een echte eilander en licht dit toe en vraagt zich vervolgens af welke waarde deze appels voor het eiland zouden kunnen krij-gen. Naast andere bijzondere kenmerken zou het eiland zich voortaan bijvoorbeeld ook als kraamkamer en veredelingsparadijs van nieuwe appelsoorten kunnen presenteren. Financieel zou het misschien ook van de toekomstige netto-opbrengsten van deze appels kunnen profiteren en het Bezoekerscentrum zou voortaan elk voorjaar ook appelbloesem-tochten in zijn toeristische aanbod kunnen opnemen. En ook hierover werd nog even doorgepraat.

* Het boekje "De wilde appels van Schiermonnikoog" is voor twee Euro bij de balie van het Bezoekerscentrum verkrijgbaar.

Arend J. Maris

inhoud

THEUN VISSER, EILANDER SCHILDER

Vrijdag 7 juni om 15.00 uur opent Galerie De Streek de deur voor een expositie van olie-verfschilderijen en aquarellen van Theun Visser. Theun Visser is volop eilander al woont hij hier niet, wel vlakbij, in Kruisweg , tien minuten van Lauwersoog. Hij is de kleinzoon van Theunis Visser, die vroeger de Stachouwer-boerderij, Pathmos, bewoonde. Hij is dus de zoon van Eume Ede, die veel eilanders nog wel in herinnering hebben. Eume Ede’s broers Teen en vooral Gerrit waren schilderende eilanders en met Theun is het eigenlijk niet anders, alleen het accent lag bij hem meer op schepen, zee en havens. Deze inspira-tie kwam voort uit het beroep van z’n vader die Loodscommissaris was en regelmatig ver-huisde. Zodoende heeft Theun de hele Nederlandse kust leren kennen. Zelf zegt hij hier-over “de beelden van de kust, de zeegaten en de havens kwamen daardoor logischerwijs op mijn ezel te staan van Delfzijl tot Duinkerken”. Theun volgde de Kunstacademie in Amsterdam en combineerde het schilderen met het les geven als tekenleraar. Speciaal voor deze expositie heeft Theun een aantal olieverfschil-derijen en aquarellen gemaakt waarop verschillende karakteristieke beelden van Schiermonnikoog voorkomen, dus even terug naar af, het aloude strand, duin en wad van de “Lytje Pole”. Zijn werk is een poëtisch realisme met een vleug romantiek en onmis-kenbare nostalgie. Het is een herkenning van eilander sentiment, van het subtiele Schierse gevoel dat zich zo moeilijk laat pakken, de natuur, de luchten, de geur van het wad en de kleur van helm. De schitterende zon in een duinpan, de koele glans van een plas water met riet…, het is er… en ook in het werk te vinden.
Graag tot ziens op vrijdag 7 juni om 15.00 uur op de Middenstreek 23 in Galerie De Streek.

inhoud

SCHULLEFEEST 2002

Zoals u heeft kunnen lezen in de dorpsbode is het S.O.S. Comité weer druk bezig met het organiseren van het tweede Schullefeest. Dit jaar zal het Schullefeest op 19 en 20 juli plaatsvinden op het evenemententerrein aan de Oosterreeweg. Hieronder alvast een klei-ne greep uit het programma: Vrijdagavond gaan we terug naar de winter met de "Après Ski Party.nl on tour". De show bestaat onder meer uit de "Hutje Hutje Ho DJ Stube" en verschillende live acts. Zaterdagmiddag staat in het teken van 112. Deze middag kunt u kijken naar de werkzaamheden die door de verschillende hulpdiensten op en rondom het eiland worden uitgevoerd. Naast de 112 activiteiten hebben we een kinderkermis en nog vele andere activiteiten. Zaterdagavond wordt het feest met de "Bizarre Familieshow" van "De Sjonnies". Puur Nederlands amusement. Kijk voor meer informatie op de website: http://www.schiermonnikoog.net/schullefeest Wij houden u op de hoogte. Tot ziens op 19 en 20 juli 2002 bij het Schullefeest. Het S.O.S. Comité

inhoud

ALS JE MET PENSIOEN GAAT....

Als je met pensioen gaat.... dan staan een paar dingen vast. Je verlaat je werk, je werk-kring, je naaste medewerkers, collega’s op het werkterrein, kortom een hele groep men-sen waar je mee samenwerkte.
Voor mij waren dat de havens rondom Amsterdam, een heel groot werkterrein. Ik was daar in dienst bij het Gemeentelijk Havenbedrijf afdeling Havendienst. Ten dienste van de haven!
Dat was van 1953 tot 1983. En voor de tijd? Wel, geboren op Schiermonnikoog (25-05- ’21) in een zeemansfamilie zowel van moeders- als van vaderszijde. In 1939 ging ik naar zee. Toen begon ook WO II. En bij deze oorlog raakten wij betrokken op vrijdag 10 mei 1940 toen de Duitsers ons land overvielen.
Ik was net met een schip binnengekomen en met verlof thuis. En het schip waar ik weer mee weg zou gaan, lag in Amsterdam in lading. Mijn ouders en zus woonden toen in IJmuiden.
Op 12 mei, eerste Pinksterdag, zag het schip nog kans uit Amsterdam te vertrekken en kon ik in IJmuiden nog aan boord stappen. Onderbemand gingen wij toen de pieren van IJmuiden uit. Het werd een reis van vijf jaren, met als thuishavens London, Liverpool in Engeland, Buenos Aires, Rio de Janeiro in Zuid Amerika, New York en Philadelphia in Noord Amerika, Freetown, Lagos, Takoradi in Afrika en andere havens, maar niet Amsterdam!
In de Oorlogsjaren werden de zeelieden op de koopvaardijschepen vaarplichtig (dienst-plichtig), maar bleven burgers. Wij vervoerden voedsel in de koelruimen van New York naar Liverpool, tanks, vliegtuigen, vrachtwagens, kleding, zeep, scheermesjes, toiletpa-pier enz. enz. Alles over de Noord Atlantic en vanaf Engeland distributie naar alle fron-ten waar dan ook, voor de vrijheid gevochten werd.
En na de oorlog kwam ik in oktober 1945 met het s.s. Waterland in Nederland terug. Na leeggelost te zijn, vertrokken we weer, na tien dagen op weg naar Zuid Amerika. Voor ons leeggeplunderde land gingen we in Argentinië graan halen in Rosario en vlees, lijnzaad, lijnolie en andere soorten oliën en vetten, kortom dingen welke in Nederland niet meer waren. En dat was van alles. In Brazilië haalden we op de thuisreis nog koffie (There’s a lot of coffee in Brasil), cacao, cacao-boter, katoen, tabak en hout. Het was mooi werk om je schip vol te laden en dan naar huis. Oh ja, we voeren terug via Las Palmas (Canarische eilanden), OM HET DEK VOL TE LADEN MET TROSSEN BANANEN! Daarbij nog kisten tomaten. Allemaal artikelen die je in de schappen bij de ‘kruideniers- en grutters-winkel van Schut’ jaren niet had aangetroffen.
Dat bleven de schepen van de maatschappij waar ik bij voer regelmatig (in lijndienst) doen.
Maar na bijna 13 jaren varen (van 1939 tot 1953) zocht ik iets anders. Het werd Amsterdam, zoals ik dit verhaal begon. Kort na de stormramp in Zeeland, eind januari begin februari, kwam ik voor het laatst met het m.s. Westland in Amsterdam binnen en trad ik in dienst van het Gemeentelijk Havenbedrijf Amsterdam. Daar heb ik 30 jaren gewerkt en met veel plezier.
En nu in 1983 met pensioen en genieten van het pensioen. Waar? In Amsterdam of op mijn ‘gebeurtegreeuwn’ Wij namen het besluit, Schiermonnikoog. Van een grote stad naar een klein eiland. Alhoewel, op dit kleine eiland is altijd wel wat te doen. Maar de wens van mijn vrouw (Vola) was wel, die auto op het eiland, niet om mee te rij-den. Alleen als we ‘naar de wal’ gaan. Toen “tafeltje dekje” kwam wilden wij hier graag aan mee doen. Eerst was het nog, ophalen bij de diverse horeca-bedrijven en toen dat wat moeilijk werd, heeft Len nog een tijd in de Riich gekookt en ook Neeltje Jansma stond soms achter het fornuis.
Ondanks al het vrijwilligerswerk werden de kosten van het eten te hoog. Er werd een regeling getroffen aan de wal, met Foswerd. Ook het bezorgen van het eten door vrijwil-ligers met auto of fiets, met een karretje achter de fiets had zijn probleem. In 1995 werd er een auto door de plaatselijke Rotary Club beschikbaar gesteld. Hiermee kon nu de bezorging van de maaltijden, met meer vrijwilligers met rijbewijs, gedaan worden. De ouderen van het eerste uur konden het nu wat rustiger aan doen. Wij hebben ons terug-getrokken. Wij hebben altijd wel met veel plezier tafeltje dekje rondgebracht. Zo is het ook leuk met de Pinksterdagen mee te doen, zoals met het orgel door het dorp te gaan.
Voor oud en jong!

Cor de Boer

inhoud

EXPOSITIE “DE ZEE GEEFT EN DE ZEE NEEMT”

Op zaterdag 1 juni a.s. opent galeriehouder Andries van Guldener van “Galerie De Streek” om 14.00 uur in het Bezoekerscentrum de expositie “ DE ZEE GEEFT EN DE ZEE NEEMT”. Het betreft een verkoopexpositie en is bedoeld als ondersteuning van de elders in het Bezoekerscentrum door de Cultuur- Historische vereniging ’t Heer & Feer georganiseerde tentoonstelling “Strandingen & Jutters. De expositie bestaat uit een col-lectie olieverfschilderijen van de bekende zeeschilder Edwin Grissen. Grissen die in 1972 is geboren, heeft zijn opleiding in Arnhem gevolgd en is aan de Kunstacademie Minerva te Groningen afgestudeerd. De schilderijen zijn realistisch en transparant geschilderd en geven het gevecht weer tussen schepen en de natuurkrachten. Grissen is in zijn werk sterk geïnspireerd door de grondlegger van de transparante Zeegezichten, de beroemde Russische zeeschilder Aivasovsky. Deze leefde in het einde van achttiende en het begin van de negentiende eeuw. Op zijn schilderijen zijn schepen te zien die tijdens zware stor-men op de kust van Schiermonnikoog strandden of zijn vergaan. Daaronder zijn de in 1918 vergane Oostzeetjalk “Navigator” en het in 1952 gestrande Turkse stoomschip “Bakir”.
Met succes heeft de schilder inmiddels 24 exposities door het land gehouden en tijdens de opening op 1 juni a.s bestaat voor U de mogelijkheid persoonlijk nader met hem kennis te maken. Openingstijden van deze expositie in het Bezoekerscentrum zijn van maandag tot en met zaterdag van 10.00 –12.00 uur en van 13.30 – 17.30 uur.
Graag tot ziens op de opening in het Bezoekerscentrum.

inhoud

Vlucht op 11 mei 2002, vanaf Deventer (137 km). Er deden 57 duiven mee. Eerste duif van Hidde Smidt met een snelheid van 65 km per uur.

Vlucht op 18 mei 2002, vanaf Nijmegen (183 km). Er deden 39 duiven mee. Eerste duif van Cor Visser met een snelheid van 68 km per uur. Vlucht op 19 mei 2002, vanaf Sourdun (584 km). Er deden 11 duiven mee. Eerste duif van Cor Visser met een snelheid van 83 km per uur.

inhoud

PLATTELANSPROJEKTEN WADDENEILANDEN

Thema-avond Leefbaarheid
In de maand april heeft een serie presentaties plaatgevonden van het projektbureau Plattelânsprojekten Waddeneilanden op de Friese eilanden. Het bureau werkt vanuit het programmakader dat een zevental thema’s kent t.w.: Natuurlijke Wadden, Toeristische Wadden, Agrarisch verbreden en specialiseren, Leefbare Wadden, Mobiliteit, Ondernemende Wadden en Samen Sterker. Het thema Leefbare Wadden, in al zijn facet-ten, stond op deze avonden centraal.
Met het thema ‘leefbare Wadden’ wordt aandacht gegeven aan vraagstukken als sociale infrastructuur, zelforganiserend vermogen, wonen op geïsoleerde plaatsen en het bereik-baar houden van voorzieningen. Onder leefbaarheid valt een aantal maatregelen die gericht zijn op enerzijds het behoud en versterking van dat, wat de eilanden aantrekkelijk maakt voor hun bewoners en op ander-zijds aanpassing van die zaken en voorzieningen die in het gedrang komen door proces-sen als schaalvergroting. Bij dit laatste zou men kunnen denken aan het in stand houden van voorzieningen in de sfeer van welzijn, dorpshuizen en medische zorg. Maar ook onderwijsvoorzieningen voor jongeren. Door middel van gerichte maatregelen moet een basisniveau van met name medische en zorgverwante voorzieningen gehandhaafd kunnen worden. Wat betreft onderwijs wordt gedacht aan projecten tele-leren op alle niveaus. Daarnaast zouden via gerichte maatregelen ook voorzieningen in de sociaal-culturele sfeer op niveau moeten blijven. Verder zou via fysieke voorzieningen meer gedaan kun-nen worden aan de aantrekkelijkheid van de directe woonomgeving.
De gastsprekers op deze avonden waren afkomstig van Feriening Lytse Doarpen, DBF (voorheen Doarp en Bedriuw Fryslân) en Stichting Dorpshuizen Fryslân die allen op hun eigen manier een bijdrage kunnen leveren aan de leefbaarheid op de eilanden. Verder werd er stilgestaan bij de rol die Plattelânsprojekten (als onderdeel van de Provincie Friesland) kan spelen. Zo kan het team van dit bureau dat uit drie personen bestaat, mensen de weg wijzen in het uitwerken van projectideeën en kan het bureau ook tevens helpen hiervoor subsidie te verkrijgen. Hiertoe wordt het idee getoetst aan het eer-der genoemde programmakader dat speciaal voor de Friese Wadden is ontwikkeld, en niet in de laatste plaats moeten toekomstige projecten passen binnen het gemeentelijke beleid ter plekke. Het ingestelde Gebiedsplatform met daarin vertegenwoordigers uit het maat-schappelijk veld en ook de burgemeesters van de eilanden geeft tenslotte een zwaarwe-gend advies af aan Gedeputeerde Staten.
De avonden werden bijgewoond door ongeveer 45 vertegenwoordigers van verschillende maatschappelijke organisaties zoals St. Jeugdwerk, de Anbo, de Plattelandsvrouwen, St. Ons Schellingerland, Samen op Weg, Museum Tromps Huys, en Dorpsbelangen. Ook de Recreactieve sector was vertegenwoordigd.
Op alle eilanden waren ook beleidsmedewerkers van de gemeente te begroeten en ook wethouders. Op Terschelling en Vlieland was de avond verzekerd van de deelname door de leden van het Gebiedsplatform zodat de aanwezigen ook aan hen direct vragen konden stellen. Het team van Plattelânsprojekten Waddeneilanden kijkt terug op goede avonden waarin veel informatie is uitgewisseld. Daarnaast spreekt het team de verwachting uit dat de mensen die deel hebben genomen aan deze avond hun mede-verenigingsleden onder de aandacht zullen brengen wat Plattelânsprojekten Waddeneilanden voor hen kan bete-kenen.
Hebt u de avonden niet kunnen bijwonen? Mocht u ideeën of voorstellen hebben, neem dan gerust contact op: 0517 – 380730, Projektbureau Waddeneilanden

inhoud

OPEN BEJAARDENWERK

De Stichting Open Bejaardenwerk organiseert in samenwerking met Natuurmonumenten een tocht met de Balgexpres op 12 juni, vertrek 12.30, Noderstraun. Een wandeltocht door het broedgebied.
De Balgexpres wordt u aangeboden door Natuurmonumenten, de lunchkosten zijn € 2,50 per persoon.
U kunt u opgeven t/m woensdag 5 juni bij David de Boer. Nieuw telefoonnummer van de Stichting Open Bejaardenwerk is 0519-531952 (van 9.00 uur tot 12.00 uur). De datum van het reisje voor de ouderen van Schiermonnikoog is gesteld op woensdag 26 juni.
Meer informatie hierover in de volgende Dorpsbode.

inhoud

Tijdschriften in de openbare bibliotheek
Naast het lenen van boeken en video’s kunt u in de bibliotheek ook terecht voor het lenen van tijdschriften. De bibliotheek is geabonneerd op een groot aantal uiteenlopende tijd-schriften, welke u per exemplaar of per jaargang kunt lenen. Naast de weekbladen Margriet en Libelle kunt u tijdschriften lenen zoals Plus, Residence, Opzij, Home and Garden, Burda, Waterkampioen enz.
Per keer kunt u een aantal tijdschriften meenemen, m.u.v. het meest recente nummer. Het totaal aantal uitgeleende eenheden (boeken/tijdschriften of video’s) per keer is 10.
Voor het lenen van die materialen moet u over een bibliotheekpas beschikken. Zo’n pas kost u € 2,27 en dan betaalt u per uitgeleend exemplaar nog € 0,68. Maar u kunt ook een jaarabonnement nemen en dat is voor een volwassen lezer € 20,85.
De bibliotheek is geopend op dinsdag en vrijdagmiddag van half 4 tot half 6 en vrij-dagavond van 7 tot 8.
In de vakantieperiodes zijn er afwijkende openingstijden.

inhoud

Voetbal zaterdag 04 mei 2002
SC.Twijzel 1 – De Monnik 1 5-2
Al na 3 minuten was het gebeurd met De Monnik in deze wedstrijd. Op een veld, waarop voetbal eigenlijk verboden moest worden, blesseerde Hans Huizing zich zodanig dat later in het ziekenhuis zijn been in het gips moest worden gezet. Die zelfde aanval ging door en ein-digde in het Monnikdoel. 1-0 achter en Hans eruit. Voor Hans is het seizoen afgelopen. Deze tegenslag kwam De Monnik niet meer te boven. Technisch ging het allemaal wel, maar elkaar vinden is een tweede. Was wel begrijpelijk na alle wisselingen, vanwege de vele afwezigen. Nadat Twijzel in de 22e min. de lat had geraakt en de rebound kinderlijk had gemist, werd het na 35 min. toch 2-0 doordat een aanval van niets door het veld toch nog iets werd. Een minuut later was het 3-0. Invaller Arjen Koerts scoorde 5 min. voor rust prachtig tegen. Ook Twijzel was het slachtoffer van hun eigen slechte veld, want al voor de wedstrijd bij het inschieten, blesseerde een speler zich door een kuil en kon niet spelen. In de 2e helft hetzelfde spelbeeld. Twijzel kwam op 4-1 en nadat Mark Berends was neerge-legd, maakte Jan van de Zaag via de strafschop er 4-2 van. Dit leek de eindstand, maar in blessuretijd scoorde Twijzel toch nog en werd de stand bepaald op 5-2 in deze slechte wed-strijd.

De Monnik 2 – GSVV 3 6-4. Ruststand 0-2.
De jeugd had een vrij weekend.

Voetbal donderdag 09 mei 2002
De Monnik 1 1 – SSS’68 1 0-8
SSS uit Marssum had aan 1 punt genoeg om het kampioenschap binnen te halen. Een grote supporterschare om de ploeg aan te moedigen en mede daardoor ontstond er een sfeervolle ambiance op het Monnikcomplex. Al om half 12 werd er afgetrapt o.l.v. scheidsrechter Postma uit Appingedam. Radio Eenhoorn Leeuwarden had een rol telefoonkabel meegeno-men voor het rechtstreekse verslag, maar vergeten deze na te kijken, want verbinding op het veld, ho maar. Mobiele telefoon bracht echter redding.
Al na 7 minuten was het 0-1 via buitenspel dat wel. 2 strafschoppen (terechte) moesten er aan te pas komen om de 0-3 ruststand te krijgen. Het eerste kwartier in het 2e gedeelte was voor De Monnik. Alex Hornhuis raakte de lat en Peter Arnold Kolstein scoorde. De treffer ging niet door omdat de grensrechter als enige buitenspel zag en zijn zin kreeg ook nog.
Toen het snel 0-4 werd geloofde de Monnik het wel en speelde SSS de wedstrijd gemakke-lijk uit. Uiteindelijk werd het 0-8 (en dat was wat anders dan onze trainer eerder voorspel-de) en kon het feest voor SSS en aanhang beginnen. Ze hadden daarvoor de tijd, want het duurde nog even voordat ze in Marssum waren voor de rondtocht.

Reinder Sytsma Toernooi 2002
Na de bovenstaande wedstrijd begon het toernooi met de traditionele opening door onze voorzitter Jan Berend Bazuin. Voor De Monnik speelde het 2e team en verder cupverdedi-ger Corenos uit Roodeschool en dat was ook direct de 1e tegenstander van De Monnik in de openingswedstrijd. Dus kon men direct aan de bak. Na de 0-0 bij rust werd het erna 0-4 voor Corenos. De Heracliden uit Uithuizermeeden en Viboa mochten daarna een half uur de wei in. Spannend was dit 2-1 voor De Heracliden. Corenos veegde daarna de vloer aan met De Heracliden met 3-0. Inmiddels was Harm Kremer als scheidsrechter afgelost door onze gast de 66 jarige Piet Fransen. Bekend van GVAV en UEFA WINNAAR SINDS GISTEREN FEYENOORD, maar ook van het Nederlands Elftal. De volgende gastscheidsrechter van Egge Knol bekend van het Schierse voetbalkamp en deze zag De Monnik winnen tegen Viboa (bij ons is het voetbal aangenaam) met 2-1. Jan Boerema scoorde de gelijkmaker (direct ook de 1e goal van deze dag voor De Monnik) en de winnende was van Richard Vlasma. Corenos behield hierna de cup door gelijk te spelen tegen Viboa en wederom weer een andere scheids en wel onze geridderde voorzitter. Als De Monnik de laatste wedstrijd zou winnen dan zou men de 2e plaats bereiken. Om niets aan het toeval over te laten werd onze oud-speler Sander Koning geleend van de tegenpartij. Maar ho maar, deze was de ver-oorzaker van de 1e tegentreffer. Een sterker De Monnik kwam deze klap niet meer te boven en verloor uiteindelijk met 3-0.
De volgende eindstand kwam op het bord.

  1. Corenos 3-7 7-1
  2. De Heracliden 3-6 5-4
  3. De Monnik 2 3-3 2-8
  4. Viboa 3-1 3-5
De prijsuitreiking en het bedanken vond plaats in de TOXBAR Dank aan Bote Sytsma voor het beschikbaar stellen van de prijzen. Wedstrijdbal op hemelvaartsdag aangeboden door BRAND BIER.
De Ziekenboeg Met zowel Wolter van de Weide als Hans Huizing valt alles erg mee. Beide lopen alweer, al is voetballen nog niet mogelijk. Theo Doede Stielstra heeft vermoedelijk een meniscusbles-sure en een kijkoperatie is noodzakelijk. Hopelijk is deze met het nieuwe seizoen terug.
Nieuwe Spelers We hebben ze al mogen bewonderen, maar volgend seizoen definitief bij De Monnik; Mark Hendriks (komt van Eems Boys Delfzijl) en Abe Agema (van Amicitia uit Groningen). Ook nieuw zijn Ben Hummel en Ramon Manche.

Nieuwe Verzorgingstassen
Hemelvaartsdagdag in de rust van de wedstrijd van De Monnik 1 nam het bestuur officieel de 5 volledig ingerichte verzorgingstassen van DE SAPKUM en IT AUDE BEUTHUS in ontvangst. Voorzitter Jan Berend Bazuin bedankte de familie Kooy en Soepboer voor deze prachtige sponsoring. We zullen ze veel gebruiken, maar we hopen ze toch ook weer niet teveel nodig te hebben.

Pupil van het Jaar
Voorafgaand aan de laatste competitiewedstrijd op 11 mei, werd de pupil van het jaar bekend gemaakt door de voorzitter van de jeugd, Jeroen Frijters.
Pupil van het jaar word je door een uitstekende inzet, op verschillende onderdelen, bij wed-strijden en trainingen. Beoordeling gebeurd door leider Herman Kok en trainer Paul Seysener. De prijs is dit jaar wat uitgebreider en bestaat nu uit 3 dagen en 2 nachten Amsterdam met bezoek aan AJAX tijdens het Amsterdam toernooi. Deze prijs is er dankzij onze sponsor Hans Zwaap van het café KARPERSHOEK. En de vereniging zelf. Zowaar een prachtige prijs. De winnaar was SUSE FICKWEILER met het cijfer 8.1. Van harte gefeliciteerd! Suse was zeer ingenomen met de prijs, maar liet direct weten wel Feyenoord-supporter te blijven. Een meisje als winnaar en dus blijkt dat voetbal niet alleen voor jongens is weggelegd. Ook meisjes maken kans op prijzen. Een promotie voor het damesvoetbal. Dus hierbij de oproep aan alle meisjes: kom voetballen bij De Monnik!
Afscheid werd er genomen van Marice en Remco Meintema en Marius Harthoorn welke het eiland gaan verlaten. Ze kregen een promoshirt aangeboden.

Voetballer van het Jaar 2001 – 2002
Dit jaar een ander systeem. Niet het aantal verkregen punten als resultaat, maar deze gedeeld door het aantal gespeelde wedstrijden. Om in aanmerking te komen, moest er minimaal 6x zijn gespeeld. Het betreft alleen thuiswedstrijden en de punten werden gegeven door het publiek.
De eerste drie waren:

  1. Jan van de Zaag 7.57 aantal wedstrijden 10
  2. Hans Huizing 7.28 aantal wedstrijden 10
  3. Mark Berends 7.17 aantal wedstrijden 8
Organisator van dit geheel is Sietse Veldema die ook in de kantine de prijsuitreiking na afloop van de laatste thuiswedstrijd tegen Blija. Sietse hiervoor veel dank!

Reünie op 8 juni
Het is haast zover. De dag begint om 11.00 uur met ontvangst op onze prachtige accommo-datie aan het Duinpad. Dus ieder kan met de boot van half 10 vanaf Lauwersoog. Het voet-ballen is van half 2 tot half 4. Het etentje bij Gribus begint om 19.30 uur.
Heeft iemand nog vragen en opmerkingen dan kan dat bij de organisatoren: Jannes Koning tel: 06-20602699 of Jan Boerema tel 0519-531670.

Voetbal zaterdag 11 mei 2002
De Monnik 1- Blija 1 0-5
Een weinig verheffend potje. Het ging ook nergens meer om. Blija was al gepromoveerd. Na 7 min. een wippertje over Gerard Huisman 0-1. Blija was de wat betere ploeg en liep uit naar een 0-3 bij rust. In de 2e helft was eenrichtingsverkeer richting het Blija doel en kreeg De Monnik volop de kansen. Arjen Perdok raakte de paal, Mark Berends alleen voor de keeper, een kopbal werd van de lijn gehaald en Koen Bruggemann op de voeten van de beste man van het veld de Blija Goalie. Rondom de 20e min scoorde Blija echter wel 2 maal. Hierdoor ging ook de laatste thuiswedstrijd verloren met een 0-5 nederlaag, geflatteerd dat wel.

De Monnik D – De Lauwers D 2-4
Na een paar goede kansen voor Nick Kok waren De Lauwers meer in de aanval. Met kunst en vliegwerk en goed keeperswerk van Coen Bouman bleef De Monnik eerst overeind, maar desondanks werd het 0-3 en 1-3 door Nick vlak voor rust. Begin daarna was voor De Monnik. Nick maakte 2-3 en richtte op de paal. In de slotfase kwam De Lauwers onder de druk vandaan en een knappe kopbal was raak en besliste daarmee dit leuke potje voetbal.

De Lauwers E – De Monnik E 2-3
(verslag Linda Verhagen) Na een race tegen de klok arriveerden we om 12.00 uur bij De Lauwers in Warfstermolen. Een kleedkamer werd gedeeld en er ontstond een chaos. Snel omgekleed, want De Lauwers stond al op ons te wachten. De wedstrijd werd gestart en De Lauwers was al duidelijk opge-warmd, want na 10 min. stond het al 2-0. Maar nu kwam De Monnik in actie. Vanuit het middenveld de aanzet door Chris, goed aangenomen door Jeppe Talsma, die mooi door-speelde naar Bram en het werd 2-1. Daarna werd het hele team weer actief. Ook De Lauwers wist enkele mooie acties te maken, maar gelukkig wist Jan ze allemaal tegen te houden. Guus werd mooi vanuit het achterveld aangespeeld door Stefan en scoorde 2-2. Dit kan nog een keer dacht Guus en het werd 2-3 met de rust. Hup naar de kleedkamer voor een verfrissing. Helaas waren de kleren en schoenen van De Monnik verfrist. De andere (uit)ploeg had onze kleding onder de douche gezet. Natte trainingspakken en schoenen als resultaat. Dit vonden we toch niet zo grappig en hebben in overleg met de scheidsrechter en De Lauwers de wedstrijd gestaakt. De Lauwers treft absoluut geen blaam. Zij vonden het ook heel vervelend. Met weer een race tegen de klok, naar de boot.

Voetbal zaterdag 18 mei 2002
Sint Annaparochie 1 – De Monnik 1 7-3
(verslag van Hans Huizing) Ook deze laatste wedstrijd verlies. Door drukte op het eiland en veel blessures was het moeilijk een team volledig te krijgen. Bij het verzamelen bij het VVV bleken er maar 10 man te zijn. Gelukkig was Jan Boerema bereidt mee te gaan en op de boot werd Siemen van Duinzicht nog gestrikt. In de 1e helft ging het spel op en neer met veel kansen. De Monnik de iets betere en daardoor 0-1 door Koen Bruggemann. Door onoplettendheid en laconiek aan Monnikzijde spoedig 1-1. Een goede scheidsrechter, maar wel weer één die geen rode kaart durfde te geven, nadat een doorgebroken Monnik aanvaller buiten de 16 m. door de keeper werd gevloerd. Toch werd het door Peter Hornhuis vlak voor rust 1-2. Na de thee waren beide ploegen weer aan elkaar gewaagd. Maar wederom de achterhoede die in 10 min. tijd de wedstrijd uit handen gaf door 2 kapitale fouten. 3-2. Na deze 2 snelle treffers was De Monnik de kluts een beetje kwijt.
Zo kon St. Anna soms door de gatenkaas achterin wandelen en werd de score wel geflat-teerd opgevoerd. Mark Berends scoorde nog een fraaie kopgoal uit een corner van Jilles Talsma die uitstekend inviel en helaas De Monnik gaat verlaten. Eindstand 7-3. Zo komt er een eind aan een vreemd en toch ook wel behoorlijk teleurstellend (sportief) sei-zoen voor De Monnik 1. Toch is men er van overtuigd dat het volgende seizoen wel eens kon gaan lukken om uit de 7e klasse te komen.

De Monnik 2 wint Kallemooi Toernooi
Voor de competitie moest De Monnik in het pinksterweekend thuis 2x in actie komen. Echter zowel Anjum 3 als Be Quick Dokkum 6 lieten verstek gaan, omdat te weinig spelers zin hadden in een reisje naar Schier. Beide teams presteerden dat al eerder dit seizoen. De Monnik heeft zijn ongenoegen laten weten en wacht af wat de KNVB hierover besluit. In ieder geval wil De Monnik volgend seizoen niet weer deel uitmaken van de klasse. Omdat Hunsingo en Akkrum op Schier onderling tegen elkaar zouden uitkomen, werd besloten tot een mini toernooi, waarin alle ploegen een keer tegen elkaar uitkwamen in wedstrijden van 45 minuten. In de eerste wedstrijd won Akkrum met 2-0 van Hunsingo. Daarna De Monnik tegen Akkrum. Na de 1-0 van Arjan Koerts werd het nog 1-1. Even druk van Akkrum, maar toen De Monnik er onder vandaan kwam, maakte Ramon Manche heel fraai 2-1. In het 2e gedeelte halverwege kwam Ward Fickweiler in de ploeg en prompt schoot deze fraai raak en won De Monnik met 3-1. Daarna dus tegen Hunsingo. Vanwege hands kreeg De Monnik een strafschop maar doelman Wilfred van de Stoep miste deze. Direct daarop echter wel 0-1 voor Hunsingo en Wilfred moest daarna knap keepen om een verdere achterstand te voorkomen. Kim Schoemaker maakte pal voor rust echter 1-1. Direct erna toch weer 1-2 voor de gasten, maar Kim weer 2-2. Daarna was het eigenlijk gebeurd met Hunsingo en zeker na de 3-2 van Arjan Ward uit een strafschop 4-2 en uiteindelijk Arjan 5-2 en daarmee ook toernooi winst voor De Monnik. Prijsuitreiking in de kantine, waar het nog lang gezel-lig bleef.

De Monnik E – Kloosterburen E 1-4 (vriendschappelijk)
De bezoekers waren sterker, maar onze jongens bleven hard werkend overeind, met aan het hoofd keeper Stefan Ridder. Een foutje leidde echter tot 0-1 bij rust. Na de 0-2 redde Chris Vlasma de eer. Daarna scoorde Kloosterburen nog 2x en kwam het einde met 1-4.

Programma
Zaterdag 1 juni 2002
* Om 11.00 uur begint het jeugdtoernooi tussen E en D-pupillen. Naast De Monnik nemen deel: Zuidhorn, Zeester Zoutkamp, LEO uit Leens, UVV’70 Ulrum en Neptunia uit Delfzijl. Verder programma op het toernooi. Prijsuitreiking 17.00 uur

Tribune.
* Om 17.30 uur De Monnik (comb.) – ACV7 uit Assen. Zaterdag 8 juni 2002 Reünie zie hier boven. Zaterdag 15 juni 2002 De laatste voetbaldag! Om de JAN FISCH BEKER de wedstrijd tegen de KHFC uit Haarlem. Tevens De Monnik tegen Bussum. Zie voor aanvangstijden en andere berichten het bekende raam bij de VVV.

inhoud

Home